PRACOWNIA TRANSLATORSKA

0
353

Iwan Franko, „Lis Mykyta”, pieśń I

Przekład: Paulina Chwastek

 

Przyszła wiosna wspaniała

pełna kwiecia, ciepłem zawrzała.

Jak dziewczyna w poranek majowy.

Ożyły łąki, dąbrowy,

pełne gwaru,  rumoru, rozmowy

śpiew wokół doprawdy bajkowy.

 

Lew co włada nad zwierzyną,

list za listom śle z przyczyną,

porozsyłał na świat cały:

„Bo czas nastał wielkich zborów

więc co tchu do carskich dworów

niechaj śpieszy zwierzyn ród.

 

Oto idą już tłumami,

jak na odpust z chorągwiami.

Mały, gruby czy sporawy.

Tylko jeden z nich, rudawy

zebrań nie był zbyt ciekawy.

Lis Mikita spod Oszmiany.

 

 

Іван ФРАНКО

ЛИС МИКИТА  ПІСНЯ ПЕРША

Надійшла весна прекрасна,  Многоцвітна, тепла, ясна,  Мов дівчина у вінку;  Ожили луги, діброви,  Повно гамору, розмови  І пісень в чагарнику.

Лев, що цар є над звірами,  Пише листи з печатками,  Розсилає на весь світ:  «Час настав великих зборів!  Най зійдесь до царських дворів  Швидко весь звірячий рід».

Ось ідуть вони юрбами,  Мов на відпуст з корогвами —  Все, що виє, гавка, квака;  Лиш один мов і не чує,  В своїм замку, знай, ночує —  Лис Микита, гайдамака.

 

Julian Tuwim. Abecadło

Abecadło z pieca spadło,

O ziemię się hukło,

Rozsypało się po kątach,

Strasznie się potłukło:

I — zgubiło kropeczkę,

H — złamało kładeczkę,

B — zbiło sobie brzuszki,

A — zwichnęło nóżki,

O — jak balon pękło,

aż się P przelękło.

T — daszek zgubiło,

L — do U wskoczyło,

S — się wyprostowało,

R — prawą nogę złamało,

W — stanęło do góry dnem

i udaje, że jest M.

 

przekład: Anastazja Macewicz

Юліан Тувім. Алфавіт

Алфавіт скотився з печі,

До землі потовк всі плечі,

Розсипаний по кутках,

Кричить від болю „ох!” і „ах!”

І – згубило крапку,

Х – зламало кладку,

Б – животик свій потовкло,

О – аж лопнуло і змовкло,

А – звихнуло ніжку,

П – злякалось трішки,

Т – дашок згубило,

Л – до У скочило,

С – рівненько стало,

Ф – дві щічки надувало,

В – стовпець згубило

і на З змінилось.

 

„Okean Elzy”, piosenka „Przytul mnie”

Tłum. Aleksandra Szumielewicz

                                                                                                      Обійми

Kiedy nastanie dzień- zakończy się wojna.                             Коли настане день – закінчиться війна. Tam przegrałem siebie, sięgnąłem aż do dna.                      Там загубив себе, побачив аж до дна. Refren:                                                                                          Приспiв: Przytul mnie czule, przytul mnie czule, przytul mnie          Обійми мене, обійми мене, обійми… Tak łagodnie i nie puszczaj.                                                      Так лагідно і не пускай. Przytul mnie czule, przytul mnie czule, przytul mnie           Обійми мене, обійми мене, обійми… Twoja wiosna przyjdzie i tak.                                                    Твоя весна прийде нехай. I już moja dusza, odkłada zbroję też,                                      І от моя душа складає зброю вниз, Czyżby teraz ona tak pragnie ciepłych łez?                           Невже таки вона так хоче теплих сліз? Refren:                                                                                          Приспiв: Przytul mnie czule, przytul mnie czule, przytul mnie          Обійми мене, обійми мене, обійми… Tak łagodnie i nie puszczaj.                                                      Так лагідно і не пускай. Przytul mnie czule, przytul mnie czule, przytul mnie           Обійми мене, обійми мене, обійми… Twoja wiosna przyjdzie i tak .                                                   Твоя весна прийде нехай.
 

 

NAPISZ KOMENTARZ

Napisz komentarz!
Wpisz swoje imię